Í síðstu viku var serliga stuttligt í skúlanum. Vit høvdu eina lesiviku, har vit heiðraðu Astrid Lindgren. Tað er hon, sum hevur skrivað søgurnar um Pippu, Emil, Ronju og mong onnur børn, sum finna upp á so nógv.
Og veitst tú hvat? Pippi Langsokkur hevur føðingardag í ár. Hon fyllir 80 ár! Tað er nógv, men nógv børn dáma hana enn.
Bókasavnið hevði eina framsýning. Har vóru bøkurnar hjá Astrid Lindgren settar fram, og í flokkunum høvdu børnini arbeitt við søgunum: teknað, málað, skrivað og klipt út – og úrslitið gjørdist ein ótrúliga hugnalig og kreativ útstilling.
Tað er stuttligt at síggja, hvussu ein høvundur, sum skrivaði fyri fleiri áratíggjum síðani, enn kann fáa børn at flenna, ímynda sær og hugsavna seg. Og kanska er tað júst tað, sum ger Astrid Lindgren so serliga – at hon skilti barnið í okkum øllum.